Close Menu

De veelkleurigheid van Pinksteren

De veelkleurigheid van Pinksteren

Verschillende talen en toch begrijpen waar het over gaat. Met Pinksteren hoorden de mensen in de Augustinuskerk zeven parochianen in zeven verschillende talen het pinkstergebed uitspreken. ‘Kom, heilige Geest’.  Nadat de laatste kaars van de zevenarmige kandelaar op het altaar ontstoken was doofde pater Patrick, die samen met pater Clement het pastorale team van MeerLiede gaat vormen en afkomstig is uit Nigeria, de paaskaars. Aan het begin van de goedbezochte viering had hij zich voorgesteld. “Het voelt goed hier bij jullie”, zei de nieuwe herder. Hij kreeg er een warm applaus voor terug.

Om de veelkleurigheid van de Augustinusparochie tot uitdrukking te brengen staan in de kerk de vlaggetjes van de landen waar parochianen vandaan komen. Juist met Pinksteren stonden ze aan de voet van het altaar. Veelkleurig. Net als destijds de mensen in Jeruzalem die de apostelen in vele talen hoorden spreken.

Aan het eind van de viering werd ‘onze eigen Izabelle’ gefeliciteerd omdat zij een dag eerder het Vormsel had ontvangen.